نقاط انتخاب فلوکولانت برای دستگاه آبگیری پیچ

1. خواص لجن.
برای لجن با محتوای مواد آلی بالا، لخته‌سازهای کاتیونی لخته‌کننده‌های مؤثرتری هستند. هرچه مقدار ماده آلی بیشتر باشد، لخته‌های کاتیونی بیشتری با درجه پلیمریزاسیون بالاتر باید انتخاب شوند. برای لجن تحت سلطه مواد معدنی، می توان آنیون را در نظر گرفت. تفاوت در خواص لجن مستقیماً بر اثر تهویه تأثیر می گذارد، در حالی که آبگیری و لجن فعال اضافی دشوارتر است و عملکرد آبگیری لجن مخلوط در این بین است. به طور کلی، هرچه آبگیری لجن دشوارتر باشد، دوز لخته ساز بیشتر می شود و ذرات لجن ریزتر منجر به افزایش مصرف لخته می شود و هر چه محتوای آلی و قلیاییت در لجن بیشتر باشد، منجر به افزایش می شود. به مقدار لخته. علاوه بر این، محتوای جامد لجن نیز بر دوز فلوکولانت تأثیر می گذارد. به طور کلی، هر چه میزان جامد لجن بیشتر باشد، در هنگام استفاده از دستگاه لجن‌گیر، دوز لخته‌ساز بیشتر می‌شود.

2. pH لجن.
pH لجن شکل محصول هیدرولیز شده را تعیین می کند و همان لخته کننده اثرات تصفیه متفاوتی روی لجن با pH متفاوت دارد. واکنش هیدرولیز نمک آلومینیوم به شدت تحت تأثیر pH قرار می گیرد و محدوده pH واکنش انعقادی آن 5 تا 7 است. نرم‌کننده‌های حاوی نمک با آهن کمتر تحت تأثیر pH قرار می‌گیرند و محدوده pH 6-11 است. در لجن با pH 8-10، هیدرولیز با حلالیت بیشتر نمک آهن را می توان به لخته هایی با حلالیت کمتر اکسید کرد. بنابراین، هنگام انتخاب یک لخته ساز نمک معدنی، ابتدا باید pH خاص لجن آبگیری را در نظر گرفت. اگر PH از محدوده واکنش انعقادی آن منحرف شود، باید به جای آن از یکی دیگر استفاده کرد. در غیر این صورت، لازم است قبل از حالت دادن به لجن، افزودن اسید یا قلیایی برای تنظیم PH لجن در نظر گرفته شود.

3. غلظت فلوکولانت.
غلظت تهیه فلوکولانت نه تنها بر اثر حالت دهنده تأثیر می گذارد، بلکه بر مصرف مواد شیمیایی و میزان خروجی کیک گلی دستگاه آبگیری لجن نیز تأثیر می گذارد که در این میان تأثیر فلوکولانت پلیمری آلی بیشتر است. به طور کلی، هرچه غلظت فلوکولانت پلیمری آلی کمتر باشد، مصرف عامل کمتر است و اثر تهویه بهتری دارد. با این حال، اگر غلظت خیلی زیاد یا خیلی کم باشد، میزان خروجی کیک گلی کاهش می یابد. با این حال، اثر تهویه لخته‌سازهای پلیمری معدنی به سختی تحت تأثیر غلظت آماده‌سازی قرار می‌گیرد. غلظت مناسب حالت دهنده پلیمری آلی {{0}}.05 درصد ~ 0.1 درصد، غلظت کلرید آهن 10 درصد و غلظت نمک آلومینیوم 4 درصد ~ 5 درصد است.

4. دمای مایع درمان مخلوط.
دمای لجن مستقیماً بر هیدرولیز لخته تأثیر می گذارد و هنگامی که دما پایین باشد، هیدرولیز کند می شود. اگر دما کمتر از 10 درجه باشد، اثر لخته سازی دستگاه آبگیری لجن به طور قابل توجهی بدتر می شود و با افزایش مناسب زمان لخته سازی می توان اثر تهویه را بهبود بخشید. هنگامی که دما در زمستان پایین است، باید به حفظ حرارت دستگاه آبگیری لجن توجه شود، که کمتر از 15 درجه نباشد تا از دست دادن گرما در طول حمل و نقل لجن به حداقل برسد.

https://www.biocell-enviro.com/