چه عواملی بر عملکرد رسانه های بیوفیلتر MBBR تأثیر می گذارد؟

مواد ، شکل و ساختار سطح رسانه فیلتر مستقیماً بر عملکرد تأثیر می گذارد. مواد سبک و متخلخل یک سطح دلبستگی بزرگتر را فراهم می کند و زیستگاه میکروبی را ترویج می کند. یک شکل منظم ، سیال سازی یکنواخت را تضمین می کند و از تجمع موضعی جلوگیری می کند. سطوح خشن یا بافتی چسبندگی میکروبی را تقویت کرده و شکل گیری بیوفیلم را ترویج می کند. با این حال ، قدرت مواد کافی نمی تواند به راحتی منجر به سایش و پارگی شود و عمر سرویس رسانه فیلتر را کوتاه کند.

نوع و فعالیت بیوفیلم از عوامل مؤثر در تأثیرگذار است. یک جامعه میکروبی متنوع می تواند با آلاینده های مختلف کنار بیاید ، در حالی که یک جامعه باکتریایی واحد قادر به تصفیه فاضلاب پیچیده نیست. بیوفیلم بسیار ضخیم می تواند منجر به محرومیت از اکسیژن داخلی شود و باعث کاهش کارایی متابولیک شود ، در حالی که بیوفیلم خیلی نازک نمی تواند اثر تصفیه خود را به طور کامل اعمال کند. فعالیت میکروبی در هنگام قرار گرفتن در معرض مواد سمی کاهش می یابد و به طور مستقیم توانایی حذف آلاینده ها را فیلتر می کند.

پارامترهای محیطی مانند دما و pH بسیار مهم هستند. دمای مناسب باعث افزایش متابولیسم میکروبی می شود ، در حالی که دمای بیش از حد زیاد یا پایین می تواند فعالیت را مهار کند. هنگامی که فاضلاب pH از دامنه بهینه برای میکروارگانیسم ها منحرف می شود ، فعالیت آنزیم و پایداری بیوفیلم تحت تأثیر قرار می گیرد. اکسیژن محلول کافی فعالیت میکروبی هوازی را محدود می کند ، در حالی که هوادهی بیش از حد می تواند به ساختار بیوفیلم آسیب برساند.

پارامترهایی مانند شدت تحریک و زمان احتباس هیدرولیک باید به درستی کنترل شود. آشفتگی یا هوادهی کافی نمی تواند منجر به روان سازی رسانه های ناهموار و تماس ناکافی شود. مدت زمان نگهداری بسیار کوتاه می تواند منجر به تخلیه فاضلاب قبل از تصفیه کامل شود ، در حالی که مدت زمان زیادی برای احتباس می تواند مصرف انرژی را افزایش داده و بر کارایی تصفیه تأثیر بگذارد. نسبت های پر کردن نامناسب رسانه ها می توانند حجم مؤثر راکتور یا مانع از سیال را کاهش دهند.

ترکیب و غلظت آلاینده های تأثیرگذار تأثیر قابل توجهی دارد. بارهای ارگانیک بالا می توانند از ظرفیت متابولیک میکروبی فراتر رفته و در نتیجه باعث کاهش راندمان درمانی می شوند. روغن ها ، چربی ها ، فلزات سنگین و سایر مواد موجود در فاضلاب می توانند فعالیت میکروبی را مهار کنند. نوسانات بیش از حد در کیفیت آب می تواند سازگاری سریع را برای میکروارگانیسم ها دشوار کند ، که به طور بالقوه منجر به ریختن بیوفیلم و عملکرد ناپایدار می شود.